Grzybica owłosionej skóry głowy

W naszej pracy spotykamy się z wieloma problemami skóry głowy i włosów. Nie rzadko są to problemy uciążliwe dla klientów. W takiej sytuacji naszą rolą jest pokierowanie klienta na dalszą diagnostykę oraz do odpowiedniego lekarza specjalisty.

2020-02-24 10:01:14

Grzybica owłosionej skóry głowy (tinea capitis) jest wywoływana przez kilka gatunków grzybów. Możemy ogólnie podzielić je na: antropofilne (jeśli pierwotnym gospodarzem jest człowiek) lub zoofilne, czyli odzwierzęce.

Bardziej szczegółowy podział patogenów, które powodują grzybicę wskazuje na trzy grupy:

1. Dermatofity. Obszar jaki zajmują obejmuje np.: włosy, naskórek, paznokcie.

2. Grzyby drożdżopodobne, które najczęściej wywołują zmiany na błonach śluzowych, ale mogą wywoływać również zmiany skórne.

3. Grzyby pleśniowe, które powodują zmiany w określonych warunkach.

Najczęściej grzybica owłosionej skóry głowy dotyczy dzieci. Grzybicę należy różnicować z m.in.: łojotokowym zapaleniem skóry, łuszczycą, trichotillomanią.

Trzy odmiany grzybicy owłosionej skóry głowy:

- grzybica drobnozarodnikowa (tinea capitis microsporica). Ten rodzaj grzybicy charakteryzuje się pojedynczymi ogniskami ułamanych włosów na jednym poziomie. Obserwuje się również niewielkie złuszczanie oraz stan zapalny;

- grzybica strzygąca (tinea trichophytica). W tym przypadku obserwowane są liczne ogniska rumieniowo-złuszczające. Charakterystycznym objawem są włosy ułamane na równym poziomie, które wyglądają tak jakby były równo przystrzyżone. Może pojawić się w tym przypadku również zapalny guz z krostami na powierzchni;

- grzybica woszczynowa (tinea favosa). W dzisiejszych czasach występuje bardzo rzadko. Charakteryzuje się obecnością żółtych blaszek dobrze przylegających do podłoża. Dochodzi tu do trwałego wyłysienia.

Grzybica nie zajmuje skóry czy włosów u osób, które są zdrowe. By doszło do zakażenia muszą zaistnieć określone warunki. Analizując dostępną literaturę na ten temat możemy wymienić 3 grupy czynników, które będą sprzyjały zakażeniom:

1. Czynniki wrodzone: atopia, zaburzenia rogowacenia, zaburzenia układu odpornościowego.

2. Czynniki nabyte: stosowanie leków, zakażenia wirusem HIV, przerwanie ciągłości tkanek, noszenie nieprzewiewnych ubrań.

3. Czynniki środowiskowe. Tu mamy do czynienia z całą gamą codziennych sytuacji: korzystanie z publicznych toalet, kąpielisk. Co ciekawe więcej przypadków grzybic odnotowuje się w aglomeracjach miejskich oraz w określonych grupach społecznych, np.: sportowcy, górnicy.

Jak zdiagnozować grzybicę skóry głowy?

Gdy klient zgłasza się na konsultację musimy przeprowadzić szczegółowy wywiad. Gdy mamy już na tym etapie pewne podejrzenia warto zalecić wykonanie badania mikologicznego i w sytuacji pozytywnego wyniku pokierować klienta do lekarza. Możemy również wykonać badanie skóry głowy mikrokamerą – analizerem oraz diagnostykę lampą Wooda.

Zgodnie z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, w leczeniu grzybicy owłosionej skóry głowy rekomendowane są:

- leki doustne,

- preparaty, które miejscowo aplikowane są na skórę głowy. Mogą mieć one postać: kremów, płynów i maści o miejscowym działaniu przeciwgrzybiczym.

Jak zapobiegać grzybicy skóry głowy?

Do podstawowych działań chroniących skórę głowy przed grzybicą jest utrzymywanie higieny osobistej. Oczywiście nie należy korzystać z ręczników, przyborów do czesania włosów, nakryć głowy innych osób. Osoba, która jest w trakcie leczenia powinna unikać sportów i kontaktów cielesnych a pozostali domownicy również powinni zostać przebadani.

Mimo rozwoju, coraz większej świadomości i dostępności informacji nadal spotykamy się z bardzo zaawansowanymi przypadkami. Naszą rolą jest edukacja, odpowiednie poprowadzenie klienta (badania mikologiczne, lekarz) oraz prowadzenie profilaktyki pielęgnacyjnej.

Tekst: mgr Weronika Patrycja Słupek

ZNAJDŹ NAS: